Ο Αλχημιστής

Το βιβλίο αυτό βρέθηκε στα χέρια μου ένα μονότονο και βαρετό βράδυ όπου μην έχοντας τί να κάνω το δανείστηκα απο την ξαδέρφη μου. Στην ουσία έψαχνα ένα βιβλίο-αντίδοτο στις αυπνίες μου. Το αποτέλεσμα? Το ξεκίνησα στις 10 το βράδυ και δεν έλεγα να κοιμηθώ αν δεν το τελειώσω. Και πράγματι κατά τη μία τη νύχτα το τελείωσα και ένιωθα τόσο ανανεωμένη. Ας σας κατατοπίσω όμως πρώτα..
Ένας νεαρός Ισπανός βοσκός, ο Σαντιάγο, αποφασίζει ν' αναζητήσει τη μοίρα του. Η αναζήτησή του θα τον οδηγήσει στη Σαχάρα και τις πυραμίδες της Αιγύπτου. Στο ταξίδι του θα γνωρίσει σοφούς βασιλιάδες και αλχημιστές. Ακολουθώντας τα σημάδια της μοίρας, θα συναντήσει μυστηριώδεις ανθρώπους και θα 'ρθει αντιμέτωπος με παράξενες καταστάσεις. Έτσι θα του τεθούν τα θεμελιώδη ερωτήματα της ύπαρξης, που θα τον αλλάξουν για πάντα. Θ' ανακαλύψει όμως ότι, όταν μπορεί κανείς να συγκεντρώνεται στο παρόν, τότε είναι ένας ευτυχισμένος άνθρωπος. Όπως είπε και ο ίδιος ο συγγραφέας μιλώντας για τον Αλχημιστή, «το σύμπαν συνωμοτεί για να μας βοηθήσει, όταν προσπαθούμε να ζήσουμε το προσωπικό μας όνειρο». Μέσα απ' αυτό το συγκλονιστικό βιβλίο, όπου συναντιέται ο μυστικισμός του Μεσαίωνα με το τραγούδι της ερήμου, ο Κοέλο μάς ανοίγει το παλιό μονοπάτι για τη γνώση του κόσμου: αυτό που περνά από την καρδιά.
Ο Coelho αναδείχθηκε αυτόματα σε έναν από τους αγαπημένους μου συγγραφείς.
Σύνδεση παρατακτική. Γλώσσα απλή. Φράσεις λιτές, "φτωχά ενδεδυμένες" αλλά τόσο μεστές!
Όσο προχωρούσαν οι σελίδες τόσο πιο πολύ με απορροφούσε το βιβλίο. Ποιό βιβλίο? Ένιωθα απλά ότι κάποιος μου εξιστορούσε παραμύθια ψιθυρίζοντας ατο αυτί. Παραμύθια όπως αυτά του Αισώπου.. τόσο παιδικά και όμως τόσο "μεγάλα".

ο μικρός πρίγκιπας παραδίδει μεγάλα μαθήματα..

Ο "μικρός πρίγκιπας" βρέθηκε στα χέρια μου από ένα όχι και τόσο ευχάριστο περιστατικό. Ήρθε όμως την καταλληλότερη στιγμή καθώς ήμουν όσο ώριμη χρειαζόταν για να καταλάβω τα νοηματά του. Ναι, ναι σωστά καταλάβατε..δεν πρόκειται για παραμύθι αλλά για εγχειρίδιο ζωής. Και είμαι σίγουρη ότι το καταλάβατε όλοι από την πρώτη ανάγνωση.

Παραθέτω μερικά αποσπάσματα που ξεχώρισα:

• «Πήγαινε να δεις τα τριαντάφυλλα», είπε η αλεπού... Ο μικρός πρίγκιπας έφυγε να δει ακόμη μια φορά τα τριαντάφυλλα. «Δε μοιάζετε καθόλου με το δικό μου τριαντάφυλλο», είπε... «Είστε όμορφα, αλλά κενά... Αν κάποιος τυχαίος περαστικός έβλεπε το τριαντάφυλλό μου, θα νόμιζε ότι σάς μοιάζει. Εκείνο όμως είναι πολύ πιο σημαντικό από όλα σας, γιατί είναι το τριαντάφυλλο που έχω εγώ ποτίσει. Γιατί είναι το λουλούδι που προστάτεψα. Γιατί έχω σκοτώσει τα σκουλήκια του, γιατί είναι το τριαντάφυλλο που έχω ακούσει να παραπονιέται, να καμαρώνει ή να σιωπά. Γιατί είναι το τριαντάφυλλό μου το καλύτερο απ' όλα. «Βλέπεις μόνο με την καρδιά» είπε η αλεπού...


• Δε γνωρίζει κανείς παρά ό,τι εξημερώνει, είπε η αλεπού. Οι άνθρωποι δεν ευκαιρούν πια να μάθουν τίποτε. Τ’αγοράζουν όλα έτοιμα από τους εμπόρους. Καθώς όμως δεν υπάρχουν διόλου έμποροι φίλων, οι άνθρωποι δεν έχουν πια φίλους. Αν θέλεις ένα φίλο, εξημέρωσέ με !(...)Έχε γεια! είπε η αλεπού. Ορίστε το μυστικό μου. Είναι πολύ απλό : δε βλέπει κανείς καλά παρά μονάχα με την καρδιά. Η ουσία είναι αόρατη για τα μάτια.


• Θα πρέπει ν'ανεχτώ δυο-τρεις κάμπιες αν θέλω να δω πεταλούδες